Marco Polo Trattoria

Nee, trattoria betekent niet 'traiteur'. Het was ook mijn eerste idee. Trattoria betekent 'klein eethuis'.
En dat is Marco Polo ook: een klein en gezellig eethuis, verscholen in een zijstraat van de Vrijdagsmarkt. Ik leerde het kennen door een vriendin die in Gent woont en gisteren ging ik nog eens langs met mijn vriend, een vriendin en haar verloofde. 

Review: De Vijf Seizoenen in Brakel

Ik ga graag op restaurant. Niet alleen voor het lekkere eten en de inspiratie, maar vooral om samen te zijn met mensen die ik graag heb.
Vorige week ging ik met twee supervriendinnen naar De Vijf Seizoenen in Brakel.
We hadden elk onze vriend mee, wat het extra spannend maakte, want mijn vriend hadden ze nog niet gezien (hij werd trouwens volledig goedgekeurd hoor).

Het was helemaal mijn bedoeling niet om veel foto's te nemen, maar toen ik de gerechtjes zag, kon ik niet anders dan mijn iPhone boven te halen. 

Getest: Chi-Chi's in Brussel

Alles begon toen ik enkele jaren geleden in Amsterdam voor de eerste keer Mexicaans at. Ik werd fan van hun keuken: hun kruiden, hun groenten, de zure room en de sfeer.
Jammer genoeg heb ik hier, waar ik woon, niet echt een Mexicaan in de buurt. Ik vraag me zelfs af of er hier meer dan één restaurant is. Maar dat even ter zijde: een tijdje terug bracht ik met enkele super leuke vriendinnen een dagje in Brussel door.
Gewoon, omdat we zin hadden om eens de toerist uit te hangen in eigen land. 

Eén van die leuke vriendinnen heeft een tijdje in Brussel gestudeerd en bracht ons 's middags naar Chi-Chi's in Brussel. Eindelijk nog eens Mexicaans eten! Maar zou het even lekker zijn als in Amsterdam?

Paul's Boutique in Kortrijk

Mijn huidige stageplaats bevindt zich in het centrum van Kortrijk. Ik heb via Twitter enkele leuke tips gekregen van jullie. Bedankt daarvoor! Eén van die tips was Paul's Boutique, een klein restaurantje, gespecialiseerd in hamburgers. 
Heb je nog leuke Kortrijk-tips? Laat me dan zeker iets weten! Ik vind het namelijk erg leuk om nieuwe plekjes te leren kennen.

Benieuwd naar wat ik at in Paul's Boutique? Lees dan snel verder.

Boon Resto in Ronse

Onlangs ging ik met een paar vriendinnen naar Boon Resto in Ronse (Oost Vlaanderen).
Al van bij het binnenkomen merkten we dat het een klein, maar gezellig restaurant was. 
Benieuwd wat ik bestelde? Lees dan snel verder. 

Restaurant Anso te Geraardsbergen

Ik en mijn vriend hebben een erg druk leven. We studeren beiden en hebben allebei drukke stageperiodes. Hierdoor zien we elkaar weinig en genieten we van elk moment die we met elkaar kunnen beleven. Onlangs reserveerden we voor wat 'quality time' in restaurant 'Anso' te Geraardbergen.

Anso is gelegen op de markt in Geraardsbergen. Deze stad is vooral gekend om zijn mattentaarten en uiteraard ook voor zijn muur. De stad is echt wel een bezoekje waard. En na het bezoeken van 'Manneke Pis', (Ik spreek me nu even niet uit over het welk Manneke nu den echten is.) kan je gaan dineren in restaurant Anso. 
De ligging op de markt zorgt voor een  prachtig uitzicht.

Binnenin is het erg fris en modern ingericht. Dit gebouw is echter helemaal niet zo nieuw en modern als het er uit ziet. Het is een gebouw met een rijke geschiedenis. Deze geschiedenis kan je hier volledig terugvinden. 

Bij het binnenkomen werden we vriendelijk ontvangen. Onze jas werd aangenomen en we werden naar onze plaats begeleid. Het menu biedt voor iedereen wat wils, zelfs voor de vegetariërs! Er is namelijk een vegetarische wok voorzien. Ik wist al snel wat ik zou kiezen. Mijn vriend koos voor een Iris rib met frietjes. 

De vegetarische wok heeft me erg gesmaakt. De gebakken uitjes zorgden voor een leuke en originele afwerking. En zoals je ziet is mijn vriend het al goed gewoon dat ik mijn camera meesleur tijdens restaurantbezoeken. Hij neemt zelfs mijn taak al gedeeltelijk over. En uiteraard kan ik van mijn vriend, die studeert aan het Rits te Brussel nog heel wat leren, nietwaar? Jammer genoeg vergat hij foto's te nemen van zijn gerechtje. Maar geloof me: hij heeft alles opgegeten met smaak en dan moet het érg lekker zijn.

Bovendien moet ik dringend nog eens terug gaan. Ik zag namelijk een moelleux van chocolade op de menukaart staan. En dat moet ik snel eens gaan uitproberen. 

Wil je ook eens gaan proeven van de gastvrijheid in Geraardsbergen?
Meer informatie vind je op hun site: klik hier.

Nog niet overtuigd? Anso behaalde zilver op de Horeca-awards in de categorie 'brasserie'. Lees hier het volledige artikel.

Zoete groetjes,

Céline

Le Resto Du Moulin - Gouvy

Vorig weekend vertrokken we met de familie op weekend naar de Belgische Ardennen. 
Het was voor mij een ideale ontspanning tussen de drukke stageperiode door. En mits wat kleine regenbuien hadden we geluk met het weer. Het werd ideaal weer om te gaan wandelen. En -voor mij- om 's morgens te gaan lopen. 
Het huisje dat we huurden, is gelegen in Gouvy. Dat is een dorpje niet zo ver van de Luxemburgse grens. 

Het werd erg gezellig in het huisje. En al zeker met een haardvuur en wat wijn. En dat laatste heb ik nog niet zo lang geleden leren drinken. En dat allemaal door de serie 'Zuidflank' op de Belgische zender VTM. Waar ik vroeger wijn altijd weigerde, zit ik nu zoals een professionele wijnproever (althans, dat denk ik toch) wijn te proeven. 

De laatste avond gingen we eten in een lokaal restaurant: 'Le Resto Du Moulin'. Dat is een klein restaurantje in het centrum van Gouvy. Het is een echt dorpsrestaurant met familiale sfeer. En dat laatste mag je best letterlijk nemen. Dit hele restaurant wordt uitgebaat door een familie: de mama regelt de ontvangst, de dochter dient op en de zoon is de kok.
Doordat we niet veel informatie over dit restaurant vonden, was het een beetje afwachten wat het zou geven. Maar we werden niet teleurgesteld, integendeel!

Er is een uitgebreide menu voorzien, ook voor vegetariërs is er veel keuze. De kok wou voor mij zelfs verse geitenkaas gaan halen bij de biowinkel ernaast. En ook voor de vlees- en viseter was er veel keuze: van steak tot een hammetje. En dat alles vers klaargemaakt.

Mijn vegetarisch gerecht: kaaskroketten met warme groentjes. Héérlijk! En zie je het woordje 'vegetarisch' op het bord geschreven staan? Zo voelde ik mij ook eens speciaal. ;-)

Het hammetje, geserveerd met het lokale bier: La Chouffe. Ik hield het echter op wijn. Bier moet ik nog altijd leren drinken. En dat terwijl mijn nonkel een brouwer is, shame on me!

We werden werkelijk hartelijk ontvangen en bediend. En hoewel ze hier geen woord Nederlands spreken, doen ze erg hun best. Bovendien kunnen ze na ons bezoek toch al wat woordjes Nederlands. Althans, dat hoop ik toch.
Ik heb al vaak restaurants bezocht, maar dat ik bij het buitengaan wordt begroet en bedankt door de hele familie (zelfs de papa kwam tevoorschijn), had ik niet verwacht. Deze mensen oefenen het beroep uit met héél veel liefde. En het cliché klopt: dit proef je écht in hun gerechten. 

Als je ooit in de buurt vent van Gouvy, breng dan zeker een bezoekje aan dit restaurant. Je zal er geen spijt van hebben. Integendeel!

Meer informatie kan je terugvinden op deze site: klik hier.

Amsterdam deel 2: Mexico

Iets typisch Nederlands zoeken om te gaan eten, het is niet gemakkelijk. Als er mij iets is opgevallen tijdens mijn citytrip naar Amsterdam, dan is het dat wel.
Turks, Australisch, Marokkaans, Argentijns, Spaans, Mexicaans, Italiaans, noem maar op.
Zelfs falafel met 'Vlaamse frietjes', die overigens gebakken werden door een Noor.
En misschien is dat nu net 'typisch Amsterdams', al die verschillende culturen in één pot gegoten. In Amsterdam had ik de kans om van alle wereldkeukens te proeven. 

Eén van de wereldkeukens die ik nog nooit geproefd had, was de Mexicaanse keuken.
Amsterdam was de perfecte plaats om dit uit te proberen.

In een leuke en gezellige buurt vonden we 'Matias'. Toen we aan onze tafel zaten, werden we volledig bedolven door de Mexicaanse cultuur. Het decor, de muziek, alles klopte.

We kozen voor een typisch voorgerecht met guacamole. Guacamole, een saus op basis van avocado die ik eerlijk gezegd -shame on me- alleen nog maar uit een potje had gegeten. 

En als je dan de vergelijking maakt, was de Amsterdamse guacamole lekker.
De andere saus die we bij de chips kregen, was voor mij iets te pikant. Maar ik ben dan ook geen liefhebber van té pikant voedsel.

Als hoofdgerecht koos ik voor een traditionele burrito met een vulling van groenten en bonen, geserveerd met zure room en rijst. Mijn vriend koos voor een Mexicaanse versie van zalm met frietjes.

En het was heerlijk, echt waar. Mijn eerste Mexicaanse ervaring is er eentje om nooit meer te vergeten. De vulling van de burrito was subliem en niet te pikant. De zure room (wat ik op zich eerst een raar idee vond) was de ideale afwisseling. De groentjes waren lekker. Ook mijn vriend zijn keuze was blijkbaar heel lekker. We zijn beiden een beetje verliefd geworden op de Mexicaanse keuken. 

Omdat we er na dit lekkere gerecht nog niet genoeg van hadden, kozen we ook voor een dessert: sorbet. Gevolgd door een cocktail. En het was weer allemaal heerlijk. Indien we ooit nog eens naar Amsterdam zouden gaan, dan hebben we nu een leuk adresje waar we zeker nog eens terug zullen keren. 

Dit leuke Mexicaanse restaurant vind je hier terug:

Matias

Korte Leidsedwarsstraat 95

Amsterdam

San Marco - Zottegem

San Marco is de 'net-iets-andere-pizzeria', gelegen in het hartje van het Oost-Vlaamse Zottegem.
Dit Italiaans restaurant zit verborgen in een prachtig gebouw, waar je niet naast kan kijken bij het binnenrijden van Zottegem.

Bij het binnentreden van het restaurant, waren bijna alle stoelen leeg. Had ik nu voor niets gereserveerd? Wat een mooi gebouw, waarom waren er geen klanten aanwezig?

Ik en mijn vriend werden door het vriendelijke personeel begeleid naar onze plaatsen. We kozen voor een plaats aan de prachtige ramen in de veranda, met zicht op de parking en op Zottegem.
We werden snel bediend en kregen al gauw de menukaart in onze handen. Als vegetariër is het altijd wat afwachten, maar in een Italiaanse restaurant is er meestal wel wat vegetarisch te vinden. En dit was ook hier het geval.  Ik koos voor pizza Campagnola: een pizza met olijven, artisjok, paprika en champignons. Mijn vriend koos voor de lasagne Bolognaise, een rasechte klassieker.

Als hapje kregen we een bordje met olijven die verassend lekker waren. Normaal ben ik olijven beu na twee hapjes, maar dit bordje was snel leeg. Ze hadden een lichte zoete toets en waren gevuld met uien en paprika. Héérlijk. Hopelijk was dit een goed voorteken.

Tijdens het wachten op onze bestelling zag ik heel wat auto's op de parking rijden. Al snel stond de parking vol en ook het restaurant liep goed vol. Blijkbaar waren wij gewoon vroeg.

Bovendien viel me, tijdens het genieten van de olijven, het prachtige decor van dit restaurant op.

De hoge plafonds, de zetels en de schilderijen waren één voor één de moeite waard om eens te bekijken. Ik voelde me een beetje in Italië, maar tegelijk ook een beetje in Frankrijk. Jammer genoeg was het buiten niet zo zuiders, de regen had namelijk ook al haar intrede gemaakt op de parking.

Waarschijnlijk doordat we één van de eerste klanten waren, moesten we niet zo lang wachten op onze pizza en lasagne, voor we het wisten stond die voor onze neus. 

Samen met mijn pizza (die trouwens heel lekker rook), kreeg ik ook nieuw bestek. Was dit het teken dat mijn pizza moeilijk te snijden zou zijn?

De korst was inderdaad wat hard, maar het aangepaste bestek maakte dit ruimschoots goed.

De pizza was lekker, maar jammergenoeg nog steeds niet hetzelfde als een echte Italiaanse pizza. Die heb ik alleen nog maar kunnen proeven in Italië. De olijven die ik kreeg als hapje waren ook terug te vinden op de pizza, samen met artisjok, champignons, tomaten, paprika en kaas.

De pizza viel erg in de smaak, enkel vond ik de stukken artisjok iets te groot, maar die kon ik natuurlijk zelf ook in stukjes snijden.

Gelukkig had ik aangepast bestek, want naarmate de pizza afkoelde werd de korst harder en dus moeilijker te snijden. Maar toch: een erg lekkere pizza.

Mijn vriend was tevreden over zijn lasagne. 'Die smaak lijkt erg goed op die lasagne in Italië', wist hij me te vertellen. En de lasagne zag er ook uit zoals in Italië. Ook over het brood was hij erg tevreden. 

Jammer genoeg was er geen vegetarische lasagne, maar dat wordt goedgemaakt door andere vegetarische pastakeuzes op het menu. 

Samengevat was het wel eens leuk om dit restaurant te bezoeken. De combinatie van de ruime keuze qua gerechten en het mooie decor laten je even in het zuiden voelen.

Als negatief puntje is er wel de prijskaart, die is niet héél duur, maar toch zal je hier wat meer betalen voor een Italiaans gerechtje dan in bijvoorbeeld in Italië of in de plaatselijke pizzeria. 

Meer informatie (waaronder de menukaart) over dit Italiaans restaurant vind je terug op hun website: klik hier.

Ps: vergeet niet te reserveren.