Recept: gezond slaatje met quinoa

Wat hebben we al een fantastische zomer gehad! Ik weet nog goed hoe de media enkele maanden geleden ons de angst op het lijf praatte. Het zou een zielige zomer worden, eentje waarin het constant zou regenen en we hoogstwaarschijnlijk de 20 graden nauwelijks zouden halen. Gelukkig hadden ze ongelijk. Het is een pracht van een zomer geworden. 
Bovendien is het morgen alweer rond de 27°C, geweldig vind ik dat.

En nog iemand die de prachtige zomer erg leuk vindt, is de moestuin. Hier in onze moestuin verschijnen er overal kleurrijke groenten. Eén grote inspiratiebron is het.

De moestuin was voor mij de inspiratie voor volgend receptje: een gezond slaatje met quinoa. Voor de lezers die nog nooit hebben gehoord over quinoa:
Quinoa is een graansoort afkomstig uit het Andesgebergte. Het was het voedingsmiddel bij uitstek bij de Inca's. Zij noemden deze graansoort 'de moeder van alle granen'.
Quinoa is namelijk een bron van heel wat eiwitten. En niet te vergeten: volgens bepaalde onderzoeken zou het even voedzaam zijn als moedermelk. Dit omdat bijna alle essentiële aminozuren aanwezig zijn in quinoa. En als je nog niet overtuigd bent: het is bovendien ook nog eens erg lekker.

In het recept maak ik ook gebruik van kikkererwten. En je hoeft geen schrik te hebben: deze erwten hebben niets te maken met slijmerige kikkers. Het is een voedzame peulvrucht en wordt ook gebruikt in Oosterse gerechten zoals hummus en falafel. 

Wat heb je nodig?

• Quinoa (hoeveelheid is naar eigen smaak te kiezen)
• Enkele kerstomaatjes
• Een wortel
• Een courgette
• Een paprika
• Enkele radijsjes
• Een rode ui
• Peterselie
• 1 blik kikkererwten
• Peper en zout
• Fleur de sel

Hoe maak je het?

1. Kook de quinoa gaar volgens de instructies op de verpakking. Kook de quinoa in groentebouillon.
2. Snij de wortel, de paprika en de courgette fijn.
3. Stoof de paprika wat aan in olijfolie. Voeg na 5 minuten de wortel toe. Roer regelmatig. Doe dit op een zacht vuurtje.
4. Voeg na nog eens 5 minuten de courgette toe. Laat stoven tot de groenten beetgaar zijn met het deksel op de pan.
5. Doe het deksel van de pan en leg op de groentjes de kerstomaatjes. Roer niet om. Kruid met peper en fleur de sel. Zet het deksel opnieuw op de pan. Laat even stoven op een zacht vuurtje tot de tomaatjes openbarsten.
6. Snij de rode ui fijn. Laat de kikkererwten uitlekken.
7. Voeg de warme groentjes bij de quinoa. Voeg nadien de ui en de kikkererwten toe. Roer om en kruid bij. Let op met het zout: door de quinoa in groentebouillon te koken zal er al heel wat zoute smaak aanwezig zijn in het gerecht.
8. Snij met een dunschiller enkele schijfjes van de radijzen. Versier hiermee het geheel.
9. Werk af met wat peterselie.
10. Smakelijk!

Wil je eens een beter kijkje nemen in onze moestuin of wil je meer foto's zien van mijn gerechten? Dan kan je steeds terecht op mijn Flickr-account: klik hier.

Gezonde groetjes,

Céline

Confituur met kersen en aardbeien

Velen beginnen er niet aan: zelf confituur maken. Het is nochtans écht niet moeilijk of veel werk. Integendeel. Het enige wat je moet doen is het fruit wassen, eventueel in stukken snijden en laten koken. Nadien voeg je suiker en eventueel 'Pec' toe. Het enige wat je hoeft te doen is de instructies op de verpakking te volgen. It's as easy as that. En als beloning krijg je een huis dat heerlijk zoet ruikt. Ik maakte confituur van kersen en aardbeien uit de tuin. 

Een kers is een vrucht met veel pit. Jammer genoeg is dat niet zo leuk voor onze tanden. Deze moeten dus verwijderd worden.
En dit machientje mag dan nog zo oud zijn, het werkt nog steeds. Een ideaal toestel om de pitjes uit de kersen te verwijderen. En trouwens, 'retro' is toch 'in'? 

En na het ontpitten van de kersen, bracht ik de kersen samen met de aardbeien aan de kook. Geloof me, het ruikt heerlijk!

Nadien hoef je alleen nog de confituur in bokaaltjes te doen. Opgepast echter voor de vingers, want fruit en suiker kan heel heet worden. Ik zou niet willen dat jullie met verbrande vingers zitten. Vergeet niet om de bokaaltjes zo snel mogelijk af te sluiten. Ook de randen mogen niet vuil zijn. Dat laatste is van belang om de confituur te bewaren.

Zoete groetjes,

Céline

Verse groentjes uit eigen tuin

Niets zo leuk als verse groentjes uit eigen tuin. En al zeker als je nadien met de verse groenten en kruiden aan de slag kan in de keuken. 

Ik sta nog steeds versteld van het feit hoe snel courgettes groeien. Echte sprinters zijn het. 

Zoals je kan zien, staan alle onze groentjes onder netten. Op deze manier worden de groentjes beschermd tegen mogelijke dieven (zoals vogels). Bovendien hoeven wij ook geen chemische stoffen te gebruiken.

Op bovenstaande foto zie je onze snijbiet (ook wel warmoes genoemd). Een erg mooie, lekkere groente. Jammer genoeg behoort deze tot de 'vergeten groenten'.

De eerste paprika's! Nog even wachten en ik kan aan de slag met zelfgekweekte paprika's. Die plastic fles is trouwens geen afval. Deze wordt gebruikt om de paprika's water te geven. Zo kan het water onmiddellijk naar de wortels.

Onze eerste rode tomaten. En ze zijn inderdaad heel klein. Het zijn 'oertomaten'. Erg lekker en fris, vooral vers geplukt. 

En dit zijn onze andere tomaten die nog wat roder moeten worden. 

En met wat verse kruiden uit de tuin toverde ik een heerlijke gebakken krielaardappelen uit de pan. Door de aardappelen te bakken met verse lente-ui en wat spekjes krijg je al gauw gebakken aardappeltjes die net iets anders zijn. En ook ik -als vegetariër- moet niet onderdoen. Voor mij maakte ik een pannetje apart met 'Smoked Bacon' van Greenway (te verkrijgen in Delhaize). En dat is 100% vegetarisch. Zeker eens het proberen waard, ook voor de fervente vleeseters onder jullie. 

Tot snel,

Céline

De moestuin

Zoals jullie al weten, ben ik gek op koken. Het is mijn grote passie en ik doe het met veel liefde. Omdat ik graag het allerbeste wil, weet ik ook graag waar mijn ingrediënten vandaan komen. Als mijn producten steeds met liefde zijn behandeld, dan proef je dat. Daar ben ik zeker van. Dat is dan ook een grote reden waarom ik een voorkeur heb voor biologische producten, lokale handelaars, leuke markten en uiteraard de eigen moestuin.

En voor die eigen moestuin was het de voorbije zondag echt wel hét moment. Eindelijk was het zonnetje daar. Niet alleen om mijn stagevoorbereidingen (zucht) buiten -in de zon- te maken, maar ook om de eerste bewoners van de moestuin een plaatsje te geven.
Zo gaven we de aardappelen, de uitjes én de sjalotjes reeds een plaatsje om te groeien.
En nu is het wachten tot wanneer ze groot genoeg zijn om ze te verwerken in heerlijke gerechten! 

Taart met aardbeienbavarois

Toen ik gisteren een wandeling maakte in onze moestuin, viel me op hoeveel aardbeien er eigenlijk nog aan de struikjes hangen. Nu het de laatste tijd weer wat zomert, komen er blijkbaar ook weer heel wat aardbeien tevoorschijn.
Super, want de zoete, rode aardbei behoort tot één van mijn favoriete fruitsoorten.

Jammer genoeg bleek het een ware uitdaging om de aardbeien te plukken. Niet alleen ik had de aardbeien ontdekt, ook tal van wespen, dazen, noem maar op.
Het was met een bang hart dat ik de aardbeien van de struiken plukte.
Gelukkig waren er ook heel wat vlinders en die zijn natuurlijk veel mooier -en veiliger- dan de wespen en dazen. Met de oogst dacht ik een heerlijke aardbeientaart te maken.

Ik heb al verschillende keren een klassieke aardbeientaart met banketbakkersroom en kruimeldeeg gemaakt, maar deze keer wou ik eens iets anders. In een boek vond ik het recept van een aardbeienbavarois, jammer genoeg had ik verschillende ingrediënten niet in huis. Maar opgeven was geen optie. Ik had niet voor niets al die wespen en dazen getrotseerd.  Uiteindelijk knutselde ik een eigen recept in elkaar door allerlei recepten te combineren. En ik was meer dan tevreden over het resultaat. Dit is een receptje dat ik zeker eens zal moeten noteren. 

Ik bakte een paar dunne biscuits die ik stapelde, afwisselend met een dikke laag aardbeienbavarois. Na het opstijven bestreek ik die met een glazuur van aardbeien. De rand werd versierd met opklopbare room van Alpro Soya (een aanrader trouwens!) gemengd met gemixte aardbeien.  

En zo ontstond de aardbeientaart à la Céline. 

Morgen vertrek ik naar Amsterdam. Jullie mogen binnenkort dus culinaire verslagjes uit Amsterdam verwachten. Ik ben benieuwd wat me daar allemaal te wachten staat.

Liefs, 

Céline