Dit weekend bakte ik een frangipanetaart. Het is een echte klassieker en nog altijd een echt succes. Ik gebruik het recept van mijn mama. Dat is jammer genoeg een goed bewaard geheim in de familie. Het recept kan ik dus niet delen met jullie. Foto's kan ik uiteraard wel delen met jullie. En dat is toch ook al iets, niet?
Ik heb de taart versierd met eetbare bloemetjes uit de tuin. Altijd een leuke tip: zoek eens in boeken of op betrouwbare sites welke bloemetjes er allemaal eetbaar zijn. Wie weet ontdek je wel een schat in jouw eigen tuin.
Nog zo een schat in de tuin is rabarber. Ik ben momenteel volop aan het experimenteren met de rabarber in onze tuin. Ik zou zo graag eens de perfecte rabarbercake bakken. Hiermee bedoel ik een cake die iedereen lust, ook de 'niet-liefhebbers' van rabarber. Zoet en toch met een lichte zure toets, moet lukken, toch?
Alleszins, ik denk dat we hier nog veel rabarbercake zullen eten. En hopelijk kan ik hier snel met jullie het ultieme recept voor een lekkere, smeuïge rabarbercake delen.
Na mijn eerste poging zag hij er zo uit:
Naar mijn mening kan hij er veel verfijnder uitzien. Smeuïg was hij alleszins al. Nu nog een zoet met een lichtzure toets en een mooier uitzicht. Rabarber hebben we in de tuin alleszins nog genoeg.
Groetjes,
Céline
Ps: Bij mijn grootouders is er een lammetje geboren, schattig toch?
